Opel GT: 50 χρόνια πίσω

Το πρώτο Opel GT πέρασε από τη γραμμή συναρμολόγησης το 1968, και ήταν ένα πρώτο δείγμα Γαλλο-Γερμανικής συνεργασίας. Χάρη σε προηγούμενα κοινά projects, ο κατασκευαστής αμαξωμάτων Chausson and Brissoneau & Lotz ήταν δοκιμασμένος εταίρος για την Opel και η Γαλλική εταιρία ανέλαβε τη δημιουργία των πρεσαριστών πάνελ, τη συγκόλληση, τη βαφή και την εγκατάσταση εσωτερικού του GT, πριν σταλεί στη Γερμανία για την τελική συναρμολόγηση του πλαισίου και του συστήματος κίνησης.

Οι αγοραστές του GT μπορούσαν να επιλέξουν από δύο τετρακύλινδρους κινητήρες – έναν 1.1L με 60 hp από το Kadett και έναν 1.9L με 90 hp από το Rekord. Το GT 1900 έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές από την πρώτη στιγμή. Η τελική ταχύτητα των 185 km/h και η επιτάχυνση 0 -100 km/h σε 11,5 δευτερόλεπτα ήταν αυτό που ζητούσαν οι αγοραστές. Οι πίσω τροχοί κινούνταν μέσω ενός τετρατάχυτου μηχανικού κιβωτίου. Οι Ευρωπαίοι πελάτες ελάχιστα παρήγγειλαν το προαιρετικό, τριτάχυτο αυτόματο κιβώτιο, αλλά στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το συγκεκριμένο ήταν άκρως δημοφιλές.

Ο Friedhelm Engler, Διευθυντής Εξωτερικής Σχεδίασης της Opel, περιγράφει τη συμπεριφορά των συναδέλφων του εκείνη την εποχή «Ήταν εξαιρετικά τολμηρό να προτείνεις ένα πρωτότυπο με κινητήρα στο κέντρο βασισμένο στο Kadett B. Αντί να ντύσουν εξαρτήματα μαζικής παραγωγής με νέο περίβλημα, είχαν το θάρρος να κάνουν κάτι τελείως επαναστατικό – ένα αληθινό Gran Turismo. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το GT διέθετε ατσάλινη γενναιότητα!»

Το αμάξωμα του GT παραγωγής ήταν τελείως διαφορετικό από το αρχικό αυτοκίνητο, με ακόμα πιο αθλητική εμφάνιση. Το εμπρός τμήμα ήταν μεγαλύτερο και ο εμπρός πρόβολος μικρότερος. Μυώδεις αεραγωγοί για το σύστημα εισαγωγής υποστήριζαν στιλιστικά ένα χαμηλότερο καπό, ενώ οι ορθογώνιοι αναδιπλούμενοι προβολείς του Experimental GT αντικαταστάθηκαν με σαγηνευτικά ‘μάτια’ που χάρισαν στο όχημα απόλυτα μοναδική εμφάνιση. Οι δυναμικές και ταυτόχρονα κομψές γραμμές μείωσαν την αντίσταση χωρίς να προσθέσουν υπερβολική άνωση για ευστάθεια στις υψηλές ταχύτητες της Autobahn. Ωστόσο, αυτό προκάλεσε ένα άλλο, απρόβλεπτο πρόβλημα: σύμφωνα με Δελτίο Τύπου του Σεπτεμβρίου του 1968, πρωτότυπα του GT δεν μπορούσαν να οδηγηθούν οπουδήποτε χωρίς να γίνουν αντιληπτά από τον Τύπο, λόγω του σέξι σχήματος που ‘απαγόρευε κάθε είδους καμουφλάζ’.

Όπως η εξωτερική σχεδίαση, το εσωτερικό του GT – με μπάκετ καθίσματα, τιμόνι τριών ακτίνων και στρογγυλά όργανα – αποπνέει μία αίσθηση που εξακολουθεί να συναρπάζει τους οπαδούς του μέχρι σήμερα. Αλλά πέρα από την έμφαση στη συναισθηματική απήχηση, οι σχεδιαστές του GT έδωσαν επίσης ιδιαίτερη προσοχή στην ασφάλεια, εξοπλίζοντας το δημιούργημά τους με ζώνες ασφαλείας τριών σημείων, σύστημα προστασίας από ανατροπή και πλευρική σύγκρουση και κολόνα τιμονιού ασφαλείας.

Με χαμηλό κέντρο βάρους, ανθεκτικό αμάξωμα και δυναμικό πλαίσιο, το GT ήταν ιδανικό για το μηχανοκίνητο αθλητισμό. Για παράδειγμα, τα Conrero GT σημείωσαν πολυάριθμες επιτυχίες σε αγώνες μεγάλων αποστάσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Το 1971, ο Dr. Georg von Opel, εγγονός του ιδρυτή της εταιρίας, μετέτρεψε το GT σε ηλεκτρικό, που έφτανε στην τελική ταχύτητα των 189 km/h και σημείωσε αρκετά παγκόσμια ρεκόρ.

Τον Ιούνιο του 1972, η Opel κατασκεύασε ένα πετρελαιοκίνητο GT που κατέρριψε δύο παγκόσμια ρεκόρ και 18 διεθνή ρεκόρ στην πίστα δοκιμών του Dudenhofen. Η τελική ταχύτητα των 197 km/h σε 1.000 m δημιούργησε αίσθηση για μοντέλο diesel της εποχής: ο σχεδιαστής του GT, Schnell θυμάται πώς, το diesel GT απέκτησε ακόμα χαμηλότερο σχήμα: «Δεν είχαμε μεγάλο προϋπολογισμό. Γι αυτό πήραμε ένα αυτοκίνητο που προοριζόταν για cabrio και απλά κόψαμε το παρμπρίζ!»

Το 1969 όλα έδειχναν ότι ένα όνειρο θα μπορούσα να γίνει πραγματικότητα για τους λάτρεις των cabrio αυτοκινήτων, όταν η Opel παρουσίασε το Aero GT convertible με ηλεκτρικό, αναδιπλούμενο πίσω παρμπρίζ και αφαιρούμενη οροφή στο IAA. Δυστυχώς, το αυτοκίνητο παρέμεινε σε στάδιο σχεδιαστικής μελέτης.

Το GT παραγωγής όμως, εξακολουθούσε να συναρπάζει τους πελάτες μέχρι το τέλος της παραγωγής του, το 1973. Χάρη στις επιδόσεις, τη μοναδική σχεδίαση και την ελκυστική τιμή, η δημοτικότητα του GT ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Η συνολική παραγωγή έφτασε τις 103.463 μέσα σε πέντε μόλις χρόνια. Όχι μόνο οι Ευρωπαίοι αλλά και οι Βορειοαμερικανοί πελάτες αγάπησαν το επαναστατικό, σπορ αυτοκίνητο της Opel, που εξακολουθεί να έχει ακόμα και σήμερα πολλούς οπαδούς και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

 

Φώτης Ραΐσης

Μέλος της ΕΣΗΕΑ από το 2003. Αρθρογραφεί για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, από το 1990. Έχει συνεργαστεί με τις εφημερίδες, «Εξουσία/Sportime/Επενδυτής» καθώς και με τα περιοδικά, «Auto Εξπρές/Car/Top Gear/Car & Driver». Δημοσιεύει άρθρα στο διαδίκτυο από το 2000, με τακτικές στήλες σε διάφορα sites. Ιδρυτής του ιστότοπου «popcars.gr», διατηρεί επίσης τη στήλη αυτοκινήτου στην εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» και είναι διευθυντής της ελληνικής έκδοσης του περιοδικού «Quattroruote».

Γράψτε ένα σχόλιο